نو بهار

نو بهار آمد و شد زنده جــهان بار دگــــر

تو مرا زنده کن از ساغر سرشـار دگــــر

تا بود فصل گل و صحبت ســــاقی هرگـز

نروم جای دگر من نکـــنم   کار دگـــــــر

من بیک زخــم تو ای چــرخ نیفـتم از پای

گــر بود عمــــر ببینم به پیــــــکار دگــــر

نقــش گیتی همه واژون شده دستی ازغیب

گرکشند نقش دگــر باز به پر کار دگــــــر

روزگاریست که شد قصه منصــــورازیـاد

نشنیدم اناالحـــــق ز ســــردار دگـــــــــــر

گــــرهی چند فــزودند برین رشـــته دریغ

حل دشــوار نمودند به دشوار دگــــــــــــر

هیچکس بار غم از خاطر من دور نکـــرد

بر سر بار نهادند همان بـــار دگــــــــــــر